gp+σχόλια

Τους απασχολεί το θέμα καθώς οι περισσότεροι γνώριζαν τις επιστημονικές προσεγγίσεις της έννοιας «ψηφιακής γενιάς» και χρησιμοποίησαν βιβλιογραφικές αναφορές για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους (π.χ. Prensky, …). Αρκετοί καθηγητές αμφισβήτησαν το κατά πόσο η έκφραση «ψηφιακή γενιά» αποδίδει με ακρίβεια την πραγματικότητα των μαθητών. Σίγουρα ανήκουν σε μια διαφορετική γενιά που έχει μια διαφορετική ψηφιακή διάλεκτο (like, add,…), διαφορετική αντίληψη για την έννοια της επικοινωνίας, την απασχολούν ζητήματα της διαδικτυακής ζωής (σχολείο κατερίνης) και γνωρίζει περισσότερα από τους καθηγητές σε σχέση με την τεχνολογία (η έννοια αποκτούσε μεγαλύτερη ένταση όταν προσδιορίζονταν σε σχέση με τους ψηφιακά αναλφάβητους καθηγητές – ακόμη και οι πιο προχωρημένοι αδυνατούν να κατανοήσουν τον τρόπο ): Οι περισσότεροι καθηγητές σήμερα συμφωνούν ότι οι δεξιότητες των περισσοτέρων μαθητευόμενων Πολλοί τόνισαν ότι οι μαθητευόμενοι δεν έχουν αίσθηση του μέτρου της χρήσης, δεν έχουν συναίσθηση των κινδύνων ενώ υποφέρουν και από τις διαδικτυακές «ασθένειες» (απόσπαση προσοχής κτλ.). Εστιάστηκαν κυρίως σε κινδύνους που αφορούν την ιδιωτικότητα, την προστασία της και το σεβασμό της και έδωσαν πολλαπλά παραδείγματα. Αναγνώρισαν όμως α) τη δυνατότητα των μαθητευόμενων να αφομοιώνουν πολύ γρήγορα, πιο γρήγορα από τους ίδιους, β) να δείχνουν διάθεση να μάθουν οτιδήποτε καινούριο τους παρουσιάζουν, αλλά και γ) ότι ένα μικρό ποσοστό των μαθητών ανήκει σε μια πολύ προχωρημένη ομάδα χρηστών. Οι συγκεκριμένοι καθηγητές αναγνωρίζουν στους μαθητές το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό και τους αξιοποιούν ως βοηθούς-συνεργάτες στο μάθημά τους. Οι μαθητές αυτοί αναλαμβάνουν ουσιαστικούς ρόλους στην εκπαιδευτική διαδικασία, είτε υποστηρίζοντας ή καθορίζοντας την ανάπτυξη ηλεκτρονικών προϊόντων είτε συντηρώντας τη σελίδα της τάξης στο Facebook. Σε αυτή την περίπτωση αντιστρέφονται οι ρόλοι και οι ίδιοι μαθαίνουν από αυτούς τους μαθητές. Κατευθύνσεις: μαθητές ως συνεργάτες, χρήση υπολογιστή ως μέσου έκφρασης, δημιουργίας, αναζήτησης και μάθησης, αποφυγή κινδύνων, αφομοιώνουν γρήγορα
 * Υπάρχει η ψηφιακή γενιά**
 * περιορίζονται στη χρήση σελίδων κοινωνικής δικτύωσης, εργαλείων επικοινωνίας και στη χρήση ψηφιακών μέσων (φωτογραφική, βίντεο, κινητό κτλ.)
 * προέρχονται κυρίως από ανεπίσημες πηγές γνώσης, όπως το οικογενειακό περιβάλλον και η προσωπική τριβή και συνεπώς οι μαθητές έρχονται στο σχολείο έχοντας ήδη αναπτύξει μια εμπειρική σχέση με τους υπολογιστές
 * εξαρτώνται από τις υποδομές των περιοχών που ζουν, το οικογενειακό περιβάλλον, τη πρόσβαση σε προσωπικό υπολογιστή, την ηλικία
 * οφείλονται στη χρήση του υπολογιστή για ψυχαγωγικούς κυρίως σκοπούς (κοινωνικά δίκτυα ένας τρόπος εκτόνωσης σε μια πολύ έντονη πραγματικότητα)
 * δε σχετίζονται με την ενασχόληση με την τεχνολογία ως μέσο έκφρασης, δημιουργίας και μάθησης. Οι μαθητές δεν αξιοποιούν δημιουργικά την τεχνολογία, δεν έχει ενταχθεί οργανικά στα πλαίσια των υποχρεώσεων και των ενδιαφερόντων τους, δεν έχουν αναπτύξει ψηφιακή κουλτούρα – η σχέση τους είναι μιμητική και οι εκπαιδευτές δεν αποτελούν κατάλληλα παραδείγματα προς μίμηση. Προφανώς, όμως, η εμπειρία αυτή αποτελεί έναν καλό προθάλαμο για να βοηθηθούν οι μαθητευόμενοι για το πέρασμά τους στο επόμενο στάδιο

Η χρήση των νέων εργαλείων έχει α) βελτιώσει την επαγγελματική τους εξέλιξη, ενημέρωση, συμμετοχή σε δίκτυα κτλ. Αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής τους δραστηριότητας η δικτύωση, ο διαμοιρασμός και η συζήτηση. Στόχος η ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων, ο διαμοιρασμός εμπειριών διδασκαλίας και η θεωρητική ενημέρωση και η διαμόρφωση γενικότερων στάσεων. Θεωρούν εξαιρετικά σημαντική την αλληλεπίδραση με άλλους καθηγητές καθώς αυτοί γνωρίζουν την εκπαιδευτική πράξη. Σημαντική και η αλληλεπίδραση με τους πρωτοπόρους που θέλουν να μιμηθούν ή από τους οποίους θέλουν να εμπνευστούν Η χρήση των νέων εργαλείων διαρκώς βελτιώνει την πρακτική της διδασκαλίας αλλά αρκετοί επισήμαιναν ότι τα εργαλεία αυτά ακολουθούν μια σειρά παλιότερων εργαλείων και προηγούνται τις επόμενης γενιάς. Διατηρούν δηλαδή τη σχέση μέσου προς σκοπού και επιμένουν ότι κρίσιμο ερώτημα είναι το πως οργανικά παρακολουθείς την εξέλιξη της τεχνολογίας, πως την εντάσσεις στην καθημερινότητά σου. Σημαντικοί αντίπαλοι Σημειώθηκε ότι η οργάνωση και η κουλτούρα της σχολικής καθημερινότητας δύσκολα υποστηρίζει την απαιτούμενη ελευθερία, η «κανονικοποίηση» της καθημερινότητας δε συνάδει με τη δημιουργικότητα συστηματικής ενασχόλησης με νέα εργαλεία. Υπάρχει μάχη απέναντι στο καινούριο
 * Έχουν βελτιωθεί οι εκπαιδευτικές σας πρακτικές**
 * ο χρόνος,
 * η διαρκής πίεση
 * η σχολική οργάνωση και κουλτούρα,
 * το ωρολόγιο πρόγραμμα και η ανάγκη σύνδεσης με τους συγκεκριμένους στόχους του μαθήματος
 * η ανεπάρκεια επιμόρφωσης και υποστηρικτικού υλικού
 * τεχνικές δυσκολίες

β) Όλοι επισήμαιναν το εξαιρετικά θετικό αντίκτυπο που έχει η αντίστοιχη τεχνολογία στην εκπαιδευτική διαδικασία - έχει βελτιώσει τις διδακτικές τους πρακτικές καθώς
 * Προκαλούν το ενδιαφέρον των μαθητών, τους εμπλέκουν περισσότερο
 * Επιτρέπουν τη διαχείριση και εκτέλεση πιο σύνθετων εργασιών
 * Προκαλούν τους παθητικούς μαθητευόμενους να γίνουν ενεργοί συμμετέχοντες (αρκετοί αναφέρθηκαν και στο μαθητή-ερευνητή). Οι ιδέες των μαθητών και η συμμετοχή τους βελτιώνει την ποιότητα της εμπειρίας
 * Υποστηρίζουν μαθητές που η μεσική διαμεσολάβηση απελευθερώνει τη συμμετοχή τους (οι οποίοι περιορίζονταν σημαντικά στη φυσική αλληλεπίδραση) – οι μαθητές αυτοί στο δικό τους χώρο και χρόνο μπορούν να τους εκπλήξουν
 * Φέρνουν τη διδασκαλία πιο κοντά στο νοητικό μοντέλο των μαθητών, δημιουργείται ένα καλύτερο σημείο επαφής μάθησης, καθημερινότητας των μαθητών και τρόπου σκέψης καθηγητών
 * Οι μαθητές εμπιστεύονται περισσότερο τους καθηγητές τους
 * Δημιουργεί τη δυνατότητα ενός παράλληλου και διαφορετικού χρόνου και περιεχομένου διδασκαλίας καθώς παρουσίαση του υλικού και επικοινωνία μπορούν να γίνουν σε ώρες εκτός σχολείου και να συνυπάρχουν-συνεξελίσσονται με τη τυπική διδασκαλία (αυξάνεται ο χρόνος και το περιεχόμενο υπό συζήτηση)
 * Οι μαθητές καλλιεργούν νέου τύπου σημαντικές δεξιότητες, ομαδικότητα, κοινωνικότητα, συμμετοχή, λήψη αποφάσεων κτλ.
 * Προκαλούν τους ίδιους τους καθηγητές να φανταστούν νέου τύπου δημιουργικές δραστηριότητες
 * Συμπληρώνουν τη τυπική διδασκαλία

Έχουν δημιουργήσει video-ιστολόγια Φουρφουράς TVγια τη δημοσίευση εργασιών αλλά και ως εφαλτήριο για τη ανάπτυξη έργων – παράπλευρες συνέπειες η διασύνδεση με άλλα σχολεία Ιστολόγια για την καταγραφή απόψεων, νεών – εφημερίδες μαθητών, για την παρουσίαση εργασιών Ιστολόγια για την παρουσίαση επιπλέον υλικού για το περιεχόμενο του μαθήματος Facebookσε επίπεδο τάξης για επικοινωνία και ανακοινώσεις Facebookκαι Farmville για σύνταξη προφορικού και γραπτού λόγου και για μαθηματικές δεξιότητες Facebookgroupγια θεματικό αντικείμενο για μαθητές Δημιουργία ιστοτόπων Δημιουργία κόμικς Δημιουργία Screencastingκαι tutorials Ευρωπαϊκές συνεργασίες με άλλα σχολεία Εργαλεία παρουσιάσεων Συνεργατική συγγραφή κειμένων σε wiki μέσα σε τάξεις και μεταξύ σχολείων Συντονισμός έργων μέσω wiki Συνεργατική χρήση εφαρμογών γραφείου (googledocs) Εργαλεία κοινωνικών επισημάνσεων για την οργάνωση αναζητήσεων Αξιοποιούν κάθε λογής διαδικτυακούς πόρους για τον εμπλουτισμό του περιεχομένου (YouTubevideo, αναζητήσεις, ιστοσελίδες, ιστολόγια κτλ.) Ιστοεξερευνήσεις σε webnode Προσαρμοσμένες αναζητήσεις στο Google σε συγκεκριμένους ιστοχώρους Εννοιολογική χαρτογράφηση Quiz – ηλεκτρονικές αξιολογήσεις Λογαριασμοί στο YouTube Δημιουργία και δημοσίευση παρουσιάσεων (slideshare) Πλατφόρμες LMS(κυρίως Moodle) για τη διαχείριση του ηλεκτρονικού περιεχομένου του μαθήματος αλλά και τη συνεργασία Δημιουργούν σύννεφα κειμένων για τη γραμματική ή για συνώνυμα Ηλεκτρονικές ατζέντες με πρόγραμμα υποχρεώσεων Διαμοιρασμός εργασιών και λύσεων
 * Τι έχουν κάνει οι καθηγητές**: - συμβαίνει στην τάξη

Αύξησε την αυτοπεποίθησή τους, την αυτοεκτίμησή τους ευχάριστη και ενδιαφέρουσα μάθηση Δείχνουν προσήλωση στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες Ομαδική μάθηση, βελτίωση δεξιοτήτων συντονισμού και συνεργασίας και κατέβαλαν περισσότερη προσπάθεια για να κάνουν ότι μπορούν καλύτερο Ικανοποίηση από τη σύνδεση με την οικογένεια, εργαλεία κοινωνικοποίησης Ικανοποίηση από τη σύνδεση με τον υπόλοιπο κόσμο Αύξηση συμμετοχής στο μάθημα Αναστοχασμός των μαθητών εκτός σχολείο, απελευθέρωση τη συμμετοχής για σιωπηλούς μαθητές Μελέτη επιπλέον ύλης Για το μάθημα της Πληροφορικής: νέα αυξημένη εμπλοκή Γεφύρωμα στο χάσμα μαθητών δασκάλων – νιώθουν ότι οι δάσκαλοι χρησιμοποιούν τα εργαλεία τους, είναι ένα σημείο επαφής τους Οι μαθητές δεν είναι έτοιμοι να δημιουργήσουν το δικό τους περιεχόμενο και κυρίως να γράψουν κείμενα Ότι βρίσκουν καινοτόμο το αγκαλιάζουν
 * Αντιδράσεις μαθητών**:

Η επιτυχία των έργων εξαρτάται από την ύπαρξη ενός ηγέτη Η πληροφορική είναι η ώρα του παιδιού ή τα παιδιά προσμένουν να είναι η ώρα του παιδιού Τα παιδιά δεν έχουν δεξιότητες σχεδιασμού και συντονισμού έργων και αυτό προκαλεί αρχικά προβλήματα Προσεκτικές δραστηριότητες χωρίς παράλογες ή μεγάλες απαιτήσεις από την αρχή Καινοτόμο χωρίς σκοπό, ενθουσιασμός για 5 λεπτά Καινοτόμο με σκοπό, διατήρηση ενδιαφέροντος. Δεν είναι τα τεχνολογικά εργαλεία που κάνουν ευχάριστο το μάθημα και δημιουργούν κίνητρα για μάθηση, αλλά περισσότερο είναι η επιλογή των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, οι οποίες θα πρέπει να σχετίζονται με τα ενδιαφέροντα των παιδιών και να τους δίνουν τη δυνατότητα να εκφράζονται ελεύθερα και να παράγουν κάποιο έργο. Πολλοί δάσκαλοι κατά τα πρώτα χρόνια της εκπαιδευτικής τους εμπειρίας, χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό τις νέες τεχνολογίες, δίνοντάς τους υπεραξία, λάθος που έκανα και εγώ, όμως με το πέρασμα των χρόνων αρχίζουν και σκέφτονται πιο κριτικά και τις χρησιμοποιούν πιο εξισορροπημένα σε περιπτώσεις που μπορούν να βοηθήσουν τη διδασκαλία. Σημαντικό το υποστηρικτικό υλικό των δραστηριοτήτων πέρα από τα εργαλεία Η τεχνολογία μεγεθύνει τις δράσεις που πραγματοποιείς, καθώς και τα τελικά αποτελέσματα Κάποια εργαλεία έχουν προβλήματα με τα ελληνικά Ανησυχία γονέων για τα προσωπικά δεδομένα των παιδιών τους Και οι γονείς αντιδρούν θετικά Πρόβλημα ο καταιγισμός ιδεών
 * Παρατηρήσεις:**

//Δική μου παρατήρηση//: είναι σαφέστατη η αδόμητη και τυχαία ενασχόληση των καθηγητών με τα συγκεκριμένα εργαλεία, είναι περιορισμένη η γνώση του εύρους των εργαλείων, είναι περιορισμένη η γνώση των δυσκολιών, περιορισμένη η φαντασία εφαρμογής. Οι γνώσεις τους προκύπτουν μέσα από τα προσωπικά τους πειράματα για τα οποία πρέπει να είναι περήφανοι, αλλά ταυτόχρονα είναι «αστείο» για το σύνολο του εκπαιδευτικού μας συστήματος να διαβάζεις τέτοιες θεωρήσεις από τους υποτιθέμενους πρωτοπόρους. Τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα έχουν αποτύχει παταγωδώς

Ερωτήσεις 7-8

Τα βασικότερα εμπόδια ήταν:
Η στάση των γονέων οι οποίοι ήταν επιφυλακτικοί απέναντι στην ενδεχόμενη έκθεση των παιδιών τους στο διαδίκτυο. Οι γονείς δεν κατανοούν και ζητούν εξηγήσεις για όλη τη διαδικασία ενώ προβλέπονται και υπεύθυνες δηλώσεις από τους ίδιους. Χρειάζεται και γνώση από τους καθηγητές για τη διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων. Η γνώμη των γονέων αλλάζει όταν βλέπουν ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Το αναλυτικό πρόγραμμα και οι οδηγίες του σε περιορίζουν. Βιομηχανικό σύστημα εκπαίδευσης, ένα αποκύημα της βιομηχανικής επανάστασης, της παραγωγικότητας, είναι απρόσωπο. Χαρακτηρίζεται από υψηλή συμβατικότητα κι από υψηλό αέρα συμμόρφωσης σε κάποιες προδιαγεγραμμένες μεθόδους και προγράμματα σπουδών χωρίς να υπάρχει ο χώρος για τη δημιουργικότητα και την απαραίτητη ελευθερία που χρειάζεται για να βγει το ουσιαστικό στην επιφάνεια. Κανονικοποιημένος τρόπος μάθησης, μαζικός και όχι προσωποκεντρικός Η στάση των συναδέλφων (κυρίως των μεγαλύτερων): φοβούνται δε γνωρίζουν, βάζουν εμπόδια, έχουν μια αρνητική στάση, μια καχυποψία και φόβο. Ο Έλληνας εκπαιδευτικός προέρχεται από μία, θα έλεγα, μη γόνιμη, όλα αυτά τα χρόνια, ενασχόληση με πράγματα, ήταν και κατά ένα μέρος, κλεισμένος στο καβούκι του. Δηλαδή, υλοποιεί πράγματα, μπορεί να είναι πάρα πολύ καλός στη δουλειά του, αλλά τα κρατάει για το εαυτό του. Δεν διαμοιράζεται τις απόψεις του εύκολα. Γιατί φοβάται να μην εκτεθεί. Δεν υπάρχει, δηλαδή, η κουλτούρα της συνεργασίας στον Έλληνα εκπαιδευτικό και η κουλτούρα αυτή που πρέπει να καταλάβει, ότι πρέπει να υπάρξει η κουλτούρα του ότι είμαστε όλοι μαζί και κινούμαστε προς ένα σκοπό: να βελτιώσουμε την εκπαίδευσή μας, την εκπαίδευση του μαθητή δηλαδή, την εκπαίδευση ως κοινωνία και ως ελληνική παιδεία. Το ζήτημα του ελέγχου, το ζήτημα της έγκρισης κάθε ενέργειας, κάθε ενημέρωσης. Ο διευθυντής παίζει καταλυτικό ρόλο, το υπουργείο παίζει καταλυτικό ρόλο για κάθε καινοτομική απόπειρα. Γενικότερα σε σχέση με τα προηγούμενα : Να έχει πολλά επικοινωνιακά προσόντα έτσι ώστε να περάσει το ζήτημα στο σύλλογο διδασκόντων, στο διευθυντή του σχολείου, να συνεργαστεί με τους γονείς!!!!!! Επιπλέον ο χρόνος των μαθημάτων είναι περιορισμένος Η έλλειψη γνώσεων για τις νέες τεχνολογίες Ταυτόχρονα η στάση απέναντι στις νέες τεχνολογίες: πάλι θα παίξετε; Η απαιτούμενη διδακτική προετοιμασία για τις νέες πρακτικές, χρειάζεται χρόνος. Οι περισσότεροι δεν έχουν το διαθέσιμο χρόνο ενώ έχουν και ελλιπή κατάρτιση. Η ανάπτυξη της κατάλληλης κουλτούρας απέναντι στα παγκόσμια δίκτυα και την παγκόσμια συμμετοχή Χρόνος για την εξοικείωση με τα εργαλεία από τους ίδιους τους καθηγητές, έλλειψη κατάρτισης. Ζητήματα δηλαδή εφαρμογής και αποτελεσματικότητας Χρόνος για τη διαρκή ενημέρωση, για το χτίσιμο του δικού σου προσωπικού δικτύου μάθησης. Οι μαθητές αντιδρούν καθώς πρέπει να εξοικειωθούν με νέα εργαλεία, προτιμούν τις εύκολες λύσεις, διαμαρτύρονται για τη δυσκολία υλοποίησης αντίστοιχων εργασιών / ή «Μάλιστα αυτό έρχεται σε αντίθεση με την εντύπωση που επικρατεί στους δασκάλους, ότι οι μαθητές θα χρειαστούν χρόνο για να μάθουν πώς να χειρίζονται έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και πώς να πλοηγούνται στο διαδίκτυο» Χάσμα ηλικιών, οι συνάδελφοι απέχουν. Οι web 2.0 δραστηριότητες δεν ακολουθούν το παραδοσιακό χαρακτήρα των ωριαίων μαθημάτων. Χρειάζονται μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, περισσότερο χρόνο από τον ελεύθερο χρόνο των μαθητών. Υπάρχουν πολλά εμπόδια για τέτοιες δραστηριότητες Τα περισσότερα εργαλεία είναι στα Αγγλικά Δεν δημιουργεί, μοιράζει αντίστοιχα εργαλεία το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Το διαδίκτυο είναι σαν ένα ανοικτό παράθυρο της τάξης στον κόσμο και δεν μπορείς πάντα να έχεις τον έλεγχο των αποτελεσμάτων των αναζητήσεων κτλ. Προβλήματα υποδομής – σύνδεσης στο διαδίκτυο – παρότι υπάρχουν υποδομές, δεν είναι αρκετές για μια πιο διαδεδομένη χρήση των εργαλείων στην καθημερινή πρακτική. Ο συντονισμός μεταξύ μαθημάτων γίνεται δύσκολος, η διαθεσιμότητα περιορισμένη, η συντήρηση πιο απαιτητική. Παράλληλα συνήθως τα μηχανήματα είναι πολύ κατώτερα των PC που έχουν στην κατοχή τους οι μαθητές.

//{ Είναι πολύ σημαντικό ότι οι εκπαιδευτικοί στην πρωτοβάθμια είναι πολύ πιο ενεργοί στη χρήση web 2.0 εργαλείων από ότι οι συνάδελφοί τους στη δευτεροβάθμια. Ίσως αυτό να συμβαίνει διότι θέλουν να έχουν πολλά χαρτιά στο φάκελό τους για κάποια άνοδο στη θέση του διευθυντή ή του σχολικού σύμβουλου. Αλλά κυρίως είναι σημαντικό ότι καθημερινά συναναστρέφονται με παιδιά μικρής ηλικίας, γεγονός που τους βοηθάει να εφαρμόσουν πιο εύκολα τα web 2.0 εργαλεία στην εκπαιδευτική διαδικασία.// }

Τι χρειάζονται οι συνάδελφοι:
Χρειάζεται τόλμη και υπομονή, να μην υπάρχει φόβος, για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες της διαδικασίας. Σημασία έχει να πειραματιζόμαστε για να γινόμαστε διαρκώς καλύτεροι. Αν δεν ρισκάρεις δεν μαθαίνεις νέα πράγματα, δεν προοδεύεις. Αν δεν τολμήσεις δεν δικαιούσαι να έχεις άποψη. Τέτοιες δραστηριότητες σε ανανεώνουν. Δεν πρέπει να υπάρχει ο φόβος της έκθεσης προς τους μαθητές. Αντίθετα, πρέπει και οι μαθητές να καταλάβουν ότι και ο δάσκαλος μαθαίνει και δεν είναι αυτό που τα ξέρει όλα. Είναι μια δυναμική διεργασία Χρειάζεται σύνδεση με την διαδικτυακή επαγγελματική κοινότητα των καθηγητών, χρειάζεται να φτιάξουν το δικό τους προσωπικό δίκτυο μάθησης. Χρειάζεται να είναι ενεργητικός, να ψάχνει διαρκώς το διαφορετικό. Δηλαδή, να χρησιμοποιήσουν εργαλεία Web 2.0, ώστε να μπορούν να μαθαίνουν, αλλά και ταυτόχρονα να βγάζουν τις απόψεις τους από μέσα από το μυαλό τους προς τα έξω, για να μπορώ να επωφελούμαι και εγώ, απόψεις και εμπειρίες δηλαδή, με αποτέλεσμα αυτή η διάχυση της εμπειρίας να μας δώσει καλύτερα αποτελέσματα. Είναι πολύ πιο ωραίο να ξέρω τι έκανε ένας καθηγητής έμπειρος, όταν μπήκε την πρώτη μέρα στο σχολείο, στην αίθουσα, τι κάνει με τους μαθητές του, για να μπορέσω και εγώ να επωφεληθώ από αυτήν την εμπειρία. Γιατί να την κρατάει μέσα του; Υπάρχουν στην Ελλάδα πολύ ωραίες δουλειές. Αλλά δεν πρέπει να μένουν εκεί. Μπορούν να συνδεθούν με καθηγητές όλου του κόσμου. Βέβαια, σήμερα το πρόβλημα της εύρεσης πληροφορίας είναι μικρότερο από τα εξής δύο προβλήματα, πιστεύω: οργάνωση της πληροφορίας και εύρεση της έγκυρης πληροφορίας. Αυτά τα δύο πράγματα μπορεί να στα δώσει ένα προσωπικό δίκτυο μάθησης που έχεις δημιουργήσει Χρειάζεται αλληλουποστήριξη μεταξύ συναδέλφων στα σχολεία, ανταλλαγή απόψεων μέσα στα σχολεία, αυτοί που γνωρίζουν να καθοδηγήσουν τους νέους. Χρειάζεται όμως και ένας γενικότερος διαμοιρασμός εμπειριών και υλικού, συνεργασία και αποτίμηση προσπαθειών. Όποιος γνωρίζει πρέπει να έχει τη διάθεση να μοιραστεί τις εμπειρίες του. Οι συνάδελφοι πρέπει να γνωρίζουν ότι έχουμε το καθήκον να προσανατολίσουμε τα παιδιά σ’ αυτό το νέο περιβάλλον (διαδίκτυο, υπολογιστές κτλ.) και να τα καθοδηγήσουμε στο βαθμό που μπορούμε, αφού τους μαθαίνουμε για πράγματα που πρόκειται να υπάρξουν, άρα το βάρος δεν πρέπει να δίνεται στον τεχνολογικό αλφαβητισμό, αλλά στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης από τα παιδιά, όσον αφορά τις νέες τεχνολογίες. Τα παιδιά είναι έτοιμα, πρέπει να είναι έτοιμοι και οι καθηγητές. Δεν πρέπει οι δικοί τους μαθητές να υστερούν σε σύγκριση με τους άλλους. Χρειάζεται παιδαγωγική κατάρτιση, εκσυγχρονισμός στις παιδαγωγικές μεθόδους, Λόγος και Αιτία, αλλά δεν είναι αρκετή. Σε πολλές επιμορφώσεις οι καθηγητές αντιδρούσαν θετικά αλλά στη συνέχεια δεν ενσωμάτωναν τα εργαλεία στην καθημερινότητα της τάξης τους Χρειάζεται συνεχής επιμόρφωση για εργαλεία αλλά και τις μορφές παιδαγωγικής τους αξιοποίησης Χρειάζεται κατάλληλη σύνδεση με τους διδακτικούς στόχους του μαθήματος

Χρειάζεται γνώση των δυσκολιών και των ευκαιριών

Πρέπει να γίνουν κυρίαρχοι της ψηφιακής τους ταυτότητας και να αξιοποιήσουν τον αστείρευτο πλούτο που μας παρέχει το Διαδίκτυο και τα κοινωνικά δίκτυα των εκπαιδευτικών ανά τον κόσμο. Πρέπει να θέτουν στόχους και στη συνέχεια να αναζητούν τα μέσα με κριτική ματιά (περιγράφονται παραδείγματα από την απόκτηση εξοπλισμού μέχρι …) Πρέπει διαρκώς να αξιολογούνται οι προσπάθειες, να βγαίνουν ακριβή συμπεράσματα ώστε να υπάρχει διαρκής βελτίωση

//{υπάρχουν καθηγητές που προσπαθούν αλλά δεν τα καταφέρνουν, δεν είναι τόσο απλό. Δηλαδή δεν υπάρχουν ούτε χρυσές συνταγές. Αυτό γίνεται μέσα από τη συνεχή πρακτική, από την εμπειρία, από την ανταλλαγή εμπειριών και ιδεών με άλλους συναδέλφους, γίνεται μέσα από ένα σωρό βημάτων και δραστηριοτήτων και θέλει πολύ δουλειά. Δεν είναι κάτι το απλό, μην το ξεχνάμε αυτό.}//

Πως μπορούν τα εργαλεία web 2.0 να καλύψουν κενά του εκπαιδευτικού συστήματος:

 * Πιο κοντά στο διδακτικό αντικείμενο:** να φέρουν πιο κοντά τους μαθητές με το διδακτικό αντικείμενο του κάθε μαθήματος.
 * Συνεργασία, κοινωνικοποίηση, ομάδες**: Κάποιοι μαθητές τελειώνουν με άριστα το σχολείο και δεν έχουν συνεργαστεί ποτέ με κάποιον άλλο! Πολλά παιδιά χάνονται όταν πηγαίνουν να δουλέψουν, διότι στις δουλειές δε γίνεται να κάνεις κάτι μεγάλο και να μη συνεργαστείς.
 * Ανοικτές τάξεις-σύνδεση με τον υπόλοιπο κόσμο**: Η δημοσίευση των εργασιών λειτουργεί ως κίνητρο. Αυτά που κάνουμε στην τάξη είναι ανοιχτά και στους άλλους και δεχόμαστε την κριτική. Προσωπικά ανεβάζω και εργασίες μαθητών που κοντεύουν να μείνουν στην τάξη ή έμειναν. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο για τους νέους μαθητές που σκέφτονται «αφού μπόρεσε αυτός, γιατί να μη μπορώ κι εγώ;». Ενώ, εάν ανεβαίνουν μόνο οι εργασίες του καλύτερου μαθητή, τότε τα παιδιά σκέφτονται «αυτός είναι άριστος, δε μπορούμε να τον φτάσουμε». - Σύνδεση με την κοινωνία
 * Ρόλος του καθηγητή**: Προσωπικά, σε πολλές περιπτώσεις δουλεύω κυρίως ως εμψυχωτής, δηλαδή προετοιμάζω το υλικό, δημιουργώ το πλαίσιο της μάθησης και έπειτα εντάσσω τους μαθητές σε αυτό το πλαίσιο και τους αφήνω να εξελιχθούν μόνοι τους. Η εμψύχωση είναι απαραίτητη διότι χωρίς αυτήν πολλοί τα παρατάνε.
 * Μεγάλα έργα**: Κάτι τελευταίο είναι ότι θα μου άρεσε να βλέπω τους μαθητές να κάνουν μεγάλες εργασίες και να μη μένουν στην αποστήθιση μόνο κάποιων σημείων της ύλης. Η ερευνητική εργασία που θεσπίστηκε τώρα από το Υπουργείο Παιδείας είναι κάτι το πολύ θετικό και μου αρέσει πάρα πολύ
 * Έρευνα**: Η ιδανική εκπαιδευτική πρακτική κατά τη γνώμη μου είναι να υπάρχει το στοιχείο της έρευνας μέσα στην τάξη. Δηλαδή τα παιδιά να μάθουν να ερευνούν μόνα τους και να μαθαίνουν από την προσωπική τους έρευνα, γιατί νομίζω τότε μόνο τυπώνονται κάποια πράγματα και περνάνε μέσα τους.
 * Μόνο με έναν** **browser**:
 * Ενημέρωση για τους υπολογιστές μέσα στο σχολείο**: Και οι μαθητές από τη στιγμή που τα χρησιμοποιούν, καλό είναι να τα χρησιμοποιούν και στο σχολείο τους. Κάποια πράγματα είναι καλύτερα να τα μαθαίνουν στο σχολείο παρά μόνοι τους. Όπως για παράδειγμα στη χρήση του διαδικτύου, είναι καλό να μάθουν να είναι υπεύθυνοι και να αποφεύγουν τις κακοτοπιές, σε συνεργασία με το δάσκαλό τους
 * Διεύρυνση του χρόνου επικοινωνίας**: . Για παράδειγμα, οι νέες υπηρεσίες για σύγχρονη (chat) και ασύγχρονη (forum) συζήτηση, καθώς και τα νέα εργαλεία τηλεδιασκέψεων, δίνουν νέα διάσταση στην επικοινωνία μεταξύ του καθηγητή και των μαθητών, καθώς και των μαθητών μεταξύ τους, προσφέροντας άμεση επικοινωνία με μηδενικό κόστος.
 * Εκμηδενίζουν τις αποστάσεις**: . Ειδικότερα οι απομακρυσμένες περιοχές, όπως νησιά και ορεινά χωριά, με τα μέσα αυτά εκμηδενίζουν τις αποστάσεις και μπορούν πλέον να μη μένουν πίσω στην ενημέρωση και την πρόοδο. Πολύ συχνά οι άνθρωποι που βρίσκονται σε μέρη απομακρυσμένα και με λίγο πληθυσμό παρουσιάζουν πολύ πλούσια δράση στο διαδίκτυο.
 * Αυτοδιαχείρισης και αυτομόρφωση**: Νομίζω λοιπόν ότι το νέο πράγμα που προσφέρουν αυτά τα μέσα, είναι μια δυνατότητα αυτοδιαχείρισης και αυτομόρφωσης δηλαδή πλέον μιλάμε στις μέρες μας για το: «τι ανάγκη έχεις ένα πτυχίο κολεγίου». Με λίγα λόγια θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ένα παιδί που ξέρει να διαχειριστεί τα μέσα αυτά θα μπορούσε να αποκτήσει γνώσεις για οποιοδήποτε θέμα ήθελε. Επίσης μπορεί να ενταχθεί κάποιος σε ομάδες που έχουνε τα ίδια ενδιαφέροντα, επαγγελματικά αλλά και γενικά, να ανοιχτεί στον κόσμο.

//Τι χρειάζεται://
 * Χρειάζεται επιμόρφωση καλύτερη καθοδήγηση**: Χρειάζονται έτοιμες πρακτικές και παραδείγματα. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι το τελευταίο με τους διαδραστικούς πίνακες, οι οποίοι όντως θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα πολύ καλό εργαλείο που θα διευκόλυνε τη χρήση τέτοιου τύπου εφαρμογών και εργαλείων, αλλά αποτελούν διακοσμητικό στοιχείο στα σχολεία. Γενικά δεν είμαι πολύ αισιόδοξος με την εξέλιξη των πραγμάτων
 * Χρειάζονται εργαστήρια**
 * Χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας απέναντι στο ρόλο**: Ο καθηγητής να κατανοήσει ότι είναι το κλειδί, ότι είναι το επίκεντρο, να δημιουργήσει το δικό του PLN
 * Χρειάζεται μεράκι**: αυτά είναι μεμονομένες περιπτώσεις και περιπτώσεις οι οποίες από μόνοι τους κι από την αγάπη τους γι’ αυτό το πράγμα ξεκινάνε και κάνουνε τέτοιες δραστηριότητες οι οποίες κατά κάποιο τρόπο καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες
 * Χρειάζεται διαμοιρασμός**: Αυτό που είναι πραγματικά χρήσιμο είναι οι χώροι και τα εργαλεία με τα οποία θα μπορείς να ανταλλάξεις τέτοιες δραστηριότητες με άλλους συναδέλφους, να πάρεις τις δικές τους και να τις τροποποιήσεις ανάλογα με το κοινό σου ώστε να γίνει πιο εύκολα η δουλειά σου. Η δημιουργία ψηφιακού υλικού μπορεί να πάρει αρκετό χρόνο και δεν μπορείς να επενδύεις συνεχώς σε αυτό. Το ψηφιακό υλικό θα πρέπει να επαναχρησιμοποιείται και να διακινείται μεταξύ των εκπαιδευτικών. Υπάρχει μεγάλη προθυμία των εκπαιδευτικών που είναι πρόθυμοι να μοιραστούν το υλικό τους, απλά δεν υπάρχει η κατάλληλη υποδομή για να γίνει αυτό.
 * Χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας απέναντι στη τεχνολογία**: Εγώ υποστηρίζω όπως λέει ένας αμερικάνος η τεχνολογία πρέπει να είναι σαν τον αέρα, να υπάρχει παντού μια να μην την βλέπουμε.
 * Χρειάζεται εκπαιδευτικό πλαίσιο**: Δηλαδή, το να χρησιμοποιήσω εγώ την τεχνολογία απλώς και μόνο για να πω ότι την χρησιμοποίησα στην τάξη δεν σημαίνει τίποτα. Δουλεύω στο κενό. Όταν όμως το εντάσσω μέσα σε ένα πλαίσιο, δηλαδή στο μάθημά μου, σε αυτόν τον εκπαιδευτικό στόχο που έχω, μπορούν να καλύψουν κενά. Πρέπει να είναι σε ένα σαφές, ξεκάθαρο παιδαγωγικό πλαίσιο και να υπηρετούν τους παιδαγωγικούς, τους εκπαιδευτικούς στόχους που έχω.

- η πλήρης εμβύθηση των μαθητών σε εικονικά περιβάλλοντα, όπου η μάθηση θα μπορεί να λαμβάνει χώρα στον τρισδιάστατα σχεδιασμένο τόπο όπου διαδραματίστηκε μια κρίσιμη μάχη ή ναυμαχία ή ακόμα και μια περιήγηση σε κάποιο αρχαίο μνημείο. - Αντιθέτως θα πρέπει να ξέρω ότι κυκλοφορεί στην αγορά ή στο Υπουργείο Παιδείας π.χ. το project ιστορική γραμμή του Βυζαντίου, στο οποίο θα μου δίνει οδηγίες για το πώς να δημιουργήσω μια ιστορική γραμμή.
 * Δεν σταματούν να φαντάζονται και να απαιτούν**:

. Δηλ για ένα κεφάλαιο να έχω βρει φοβερές δουλειές για να δώσω στα παιδιά. Δηλαδή να μην τους δώσω αποσπασματικά το πρόβλημα «μετρήστε την πυκνότητα του σώματός σας» - που είναι ένα πάρα πολύ ωραίο πρόβλημα κατά τα άλλα. Δηλαδή λείπει αυτό. Και είναι πάρα πολύ δύσκολο να γίνει. Και επειδή είναι πάρα πολύ δύσκολο να γίνει γι αυτό βλέπουμε ότι ούτε καν το υπουργείο μπορεί να τα καταφέρει γιατί χρειάζονται να δουλέψουν πάρα πολλοί άνθρωποι για πάρα πολλά χρόνια.
 * {μην μπερδέψουμε το διαδίκτυο με τα εργαλεία** **web 2.0}**